Avontuur

Ik zie er tegenop en ik heb er enorm veel zin in. Dat is meestal wat ik zeg wanneer ik mensen vertel over De Tocht die Maarten en ik binnenkort gaan doen. We gaan eind april namelijk naar Metz wandelen. Deze Noord Franse stad is al jarenlang een thuishaven op weg en bij terugkomst tijdens vakanties in Frankrijk. Niet vreemd, met Metz als achternaam. De lekkerste restaurants van de stad zijn bekend, we hebben er meerdere malen gekampeerd en in hotels en jeugdherberg geslapen. Waarom er nou per se naartoe wandelen?

“Avontuur” verder lezen

Reno

Op 21 januari om kwart over vier ’s middags kwam de dierenarts langs om haar een spuitje te geven. Het ging snel bergafwaarts en we wilden haar en onszelf verder leed besparen. Het gezwel aan haar achterpoot, dat vorige zomer was weggehaald, was in volle hevigheid teruggekomen. Reno begon haar poot te ontzien en de andere achterpoot werd steeds zwakker. Eten werd minder, ze wilde niet meer naar buiten. Het was geen hondenleven meer. “Reno” verder lezen

Daar is ze weer!

De kop van deze posting is een beetje dubbel. De afgelopen weken heeft onze lieve hond ons aardig bezig gehouden. Dat Reno er nu nog is, is een klein wondertje.

We waren op de terugreis van vakantie en reden net Luxemburg binnen toen ik een telefoontje van mijn schoonzus kreeg. Ze paste op dat moment op onze hond. Nu moet je weten dat Reno vlak voor we op vakantie gingen, geopereerd is aan haar achterpoot. Een gezwel. Flink. “Daar is ze weer!” verder lezen

Vinvis

In Nieuw Zeeland is een 27 meter lange blauwe vinvis aangespoeld. Er leven op de wereld nog maar zo’n 2000 van deze zoogdieren.

Als meisje van 7 jaar zag ik in mijn geboorteplaats Maassluis destijds op een warme dag(voorjaar of zomer 1976) een vinvis. Tenminste, volgens mij was het er echt zo een. Dat is nu wat lastig te achterhalen. Ik kan me herinneren dat ik langs dit dier liep. Er kwam geen eind aan! “Vinvis” verder lezen

Ha

…daar is ze weer.

Tsja… dat heb je soms. Gewoon geen inspiratie of juist te druk of teveel aan je hoofd om iets op het blog te gooien.

Inmiddels is alles hier weer redelijk normaal aan het worden. De kamers van de jongens schieten op. Ik heb verf onder mijn nagels zitten. En de katjes groeien ook. Ze verkennen de wereld buiten het nest en ik hou intussen de hond zeer goed in de gaten. “Ha” verder lezen