Daar is ze weer!

De kop van deze posting is een beetje dubbel. De afgelopen weken heeft onze lieve hond ons aardig bezig gehouden. Dat Reno er nu nog is, is een klein wondertje.

We waren op de terugreis van vakantie en reden net Luxemburg binnen toen ik een telefoontje van mijn schoonzus kreeg. Ze paste op dat moment op onze hond. Nu moet je weten dat Reno vlak voor we op vakantie gingen, geopereerd is aan haar achterpoot. Een gezwel. Flink. “Daar is ze weer!” verder lezen

Kamer

Er is hier weer eens een verbouwing gaande. Dat heb je nu eenmaal met een oud huis dat niet zo logisch in te delen is.

Jarenlang sliepen de Gebroeders Metz samen op één kamer. Jongste weet niet beter dan dat er altijd een ander in zijn nabijheid lag te ronken. Eerst lagen ze nog in aparte ledikantjes, daarna hebben ze een tijd samen in de twijfelaar geslapen en de laatste jaren hadden ze elk hun eigen plek. Maar altijd was die broer of dat broertje in de buurt om even te kletsen, te geinen of een knuffel naar te gooien. “Kamer” verder lezen

Sunny 2

Natuurlijk kwam Sunny Boy niet ongehavend uit de voetbalstrijd tevoorschijn, maar dat lijkt me logisch. Zo her en der een buts is niet gek, na al dat gebots tegen de loodzware bal en andere voetballers op het veld.

Sunny de Tweede is ook niet geheel smetvrij van vakantie teruggekomen. Een en ander is geheel te danken aan een zekere man die op de foto bij het stukje hieronder zo ontspannen in zijn gifgroene blouse staat te lachen. Of eigenlijk: aan zijn wat opvliegende aard. “Sunny 2” verder lezen

Reis

Nadat je je door de file voor de péage-poortjes voor Lille hebt geworsteld, is het nog maar een klein stukje naar België. Weg is het gladde asfalt van de Franse wegen. In België moet de automobilist het doen met gaten, hobbels of betonplaten met ribbels. Kadom, kadom, kadom… dreunt het onder de wielen door. “Reis” verder lezen

Wat maakte je menu?

Op zo’n triestige dag als gisteren ga je natuurlijk geen tortilla’s eten. Veel te vrolijk. Ook geen boterhammen. Te koud, te simpel. Een soep had goed gekund, ouderwetse Hollandse stamppot kon ook prima. Ik koos voor iets dat we hier allemaal lekker vinden. Iets verwarmends voor na de begrafenis, buiten onder de eik. Risotto. Riso cotto, gekookte rijst. “Wat maakte je menu?” verder lezen