Week verder

Vorige week zondag vertrokken we met enorm warm weer. En wat ik al vreesde: die hitte deed mijn voeten geen goed. De weken ervoor had ik met name op mijn rugzak gefocussed. Steeds meer gewicht. Zouden mijn schouders dit allemaal wel fijn gaan vinden? En hoe zat het met die knie waarop ik bij het schaatsen op Den Alerdinck keihard gevallen was? Die zou toch geen roet in het eten gaan gooien?

Nou, niets van dat alles. Mijn voeten zwollen lekker op door de warmte en de dag erna -hoge luchtvochtigheid- zat rechts een flinke blaar op mijn hak. Blarentips op internet geraadpleegd, toegepast en doorrr… dwars door de pijn heen. No pain no gain was mijn mantra.
“Week verder” verder lezen

Mooi wandelweer

Onze mooie Metz naar Metz shirts!

Eén van de redenen waarom we in april en mei gaan wandelen is dat het dan nog niet zo heel erg warm is. Vinden we niet zo fijn. Strak plan dus. Ik voorzag begin maart al een tocht met mutsen en handschoenen en best afzien in de tent. Tot april besloot om er even wat zomerse dagen in te gooien. Donderdag was rugzakbeslissingsdag en best warm. Maarten besloot ter plekke om eveneens een rugzak met buitenframe te kiezen. Dus beide gaan mee. Kunnen we nog eens afwisselen, want ik twijfelde tussen deze twee rugzakken. Ze zijn allebei geleend (dank Winfred en Thea en Robert en Yvonne!) en behoorlijk vintage. Maar wie ons kent, weet dat dit helemaal bij ons past. “Mooi wandelweer” verder lezen

Avontuur

Ik zie er tegenop en ik heb er enorm veel zin in. Dat is meestal wat ik zeg wanneer ik mensen vertel over De Tocht die Maarten en ik binnenkort gaan doen. We gaan eind april namelijk naar Metz wandelen. Deze Noord Franse stad is al jarenlang een thuishaven op weg en bij terugkomst tijdens vakanties in Frankrijk. Niet vreemd, met Metz als achternaam. De lekkerste restaurants van de stad zijn bekend, we hebben er meerdere malen gekampeerd en in hotels en jeugdherberg geslapen. Waarom er nou per se naartoe wandelen?

“Avontuur” verder lezen

Reno

Op 21 januari om kwart over vier ’s middags kwam de dierenarts langs om haar een spuitje te geven. Het ging snel bergafwaarts en we wilden haar en onszelf verder leed besparen. Het gezwel aan haar achterpoot, dat vorige zomer was weggehaald, was in volle hevigheid teruggekomen. Reno begon haar poot te ontzien en de andere achterpoot werd steeds zwakker. Eten werd minder, ze wilde niet meer naar buiten. Het was geen hondenleven meer. “Reno” verder lezen

Sneeuw

Angstvallig hou ik de buitentemperatuur in de gaten. Dat heeft niet eens zozeer met het ijs te maken, maar juist vooral met de sneeuw.

Omdat ik nooit heel lang van sneeuw heb kunnen genieten in Nederland, heb ik ook nog niet eerder ervaren hoe leuk ik dat eigenlijk wel niet vind. Ik vind het heerlijk!!! “Sneeuw” verder lezen