Sloerig

Ook al ben ik geboren in Maassluis en voel ik me ergens van binnen nog altijd een beetje Randstedeling, toch woon ik intussen al het grootste deel van mijn leven in het Oosten des lands en ligt mijn hart intussen daar. In Salland, om precies te zijn. Dat bevalt zeer goed. ‘Ik vûûl mie hier we thuus’.  Wouter Groote Schaarsberg besloot een interview met mij in de Roalter Wind onlangs met die woorden. Toen ik het naderhand las, moest ik daar hard om lachen. Dat had ik inderdaad gezegd, maar in niet echt vloeiend Sallands. Maar zoals het daar stond, leek het net of ik een volleerd dialectspreker was geworden. “Sloerig” verder lezen

Slaap, waanbeelden en eerste reacties op Langs de lijn

Een volle en een lege Latte

Vannacht kon ik niet slapen. Dat zou te maken kunnen hebben met de twee verrukkelijke Latte Macchiato’s die ik bij Buuffies dronk aan het begin van de avond. Iets met cafeïne en wakker. (Aan de andere kant dronk ik ook twee glazen zalige rode wijn. Je zou denken dat dit elkaar op zou heffen. Maar niet in mijn lichaam, blijkbaar!) “Slaap, waanbeelden en eerste reacties op Langs de lijn” verder lezen

Écht!

Boekoverhandiging nummero zoveel…

Precies een week geleden had ik de hele dag al zenuwen. Ik zou namelijk aan Lotte van Polen mijn roman Langs de lijn overhandigen. En haar man Bram zou er ook bij aanwezig zijn. Er was al van alles aan vooraf gegaan om deze afspraak te maken en de twee waren zo lief om speciaal voor mij, en mijn boek, naar Zwolle af te reizen. Naar het PEC-stadion. Want ja, dat komt een aantal malen voor in het verhaal. Net als verschillende andere plekken in Zwolle. “Écht!” verder lezen

Kattenbak

Nou, dat ging ineens snel. Aan het eind van de ochtend werd ik door de Stentor benaderd voor een interview over mijn boek en nog diezelfde middag moest ik naar vv Heino om op de gevoelige plaat gezet te worden. Ronald Hissink maakte er iets moois van tussen de buien door… En de dag erna, donderdag 12 september, stond het al in de krant! Die nu, vrijdag de dertiende, natuurlijk alweer in de kattenbak ligt, maar dat maakt niks uit. Vooral omdat het ook op internet staat! Lees hier het hele artikel! (met liefst twee foto’s van Ronald erbij…!)

Iets over afvallen, horror en een cover

Langs de lijn in blaadjes en slechte kwaliteit post-its...
Langs de lijn in veel te dikke eerste versie, in blaadjes en slechte kwaliteit post-its…

Overal in huis kom ik briefjes tegen. Groot en klein. Krabbels op oude enveloppen. Wit en in allerlei kleuren. Van die laatste zwerven er veel rond. De grootste concentratie gele, roze en groene blaadjes ligt in de kamer waar ik de meeste tijd aan mijn boek heb geschreven. Dat losflodderende spul komt niet alleen doordat ik een nogal beroerde kwaliteit post-it heb gebruikt. Ze léken namelijk heel handig om al die verschillende verhaallijnen op een groot vel te ordenen en te herschikken. Ik kwam er echter al snel achter “Iets over afvallen, horror en een cover” verder lezen