Bieb

Ik heb mijn wagen volgeladen… Op weg naar Biblion

Vandaag mag ik een flinke stapel dozen vol Langs de lijn naar Biblion in Zoetermeer brengen. Van daaruit gaan mijn boeken naar allerlei bibliotheken in het land. Zo bijzonder! Ook omdat ik mijn leven lang al ‘iets’ met bibliotheken heb. In 2009 schreef ik er een column over voor De Stentor…

Als klein meisje al vond ik alles wat met schrijven en verhalen te maken had erg leuk. Veel vroege herinneringen hebben daarmee te maken. Zo weet ik nog goed dat ik bij mijn vader op schoot zit en hij mijn allereerste verhaaltje uittypt op de typemachine. “Bieb” verder lezen

Afscheid Alpe d’HuZes

Een week Alpe d’HuZes. Met een hoofd vol indrukken keer je huiswaarts. Het thuisfront duidelijk maken wat je allemaal beleefd hebt, is lastig. Wat een evenement! Flarden: de sportzaal in het Palais des Sports vol etende mensen, 21 bochten vol wielrenners, zadelpijn, tevreden vrijwilligers, duizenden aardbeien, bakken vol eten opscheppen, blijdschap bij de bekendmaking van het totaalbedrag tot dan toe. “Afscheid Alpe d’HuZes” verder lezen

Reno

Op 21 januari om kwart over vier ’s middags kwam de dierenarts langs om haar een spuitje te geven. Het ging snel bergafwaarts en we wilden haar en onszelf verder leed besparen. Het gezwel aan haar achterpoot, dat vorige zomer was weggehaald, was in volle hevigheid teruggekomen. Reno begon haar poot te ontzien en de andere achterpoot werd steeds zwakker. Eten werd minder, ze wilde niet meer naar buiten. Het was geen hondenleven meer. “Reno” verder lezen

Glim

Ze zaten gisteravond te glimmen die kinderen van mij. We zaten in het theater en keken naar een geweldige voorstelling van Percossa, een drum-percussiegroep. Maar daarmee doe ik Percossa eigenlijk tekort, want het was veel meer. Het was theater vol actie en humor.
En niet alleen ik vond het fantastisch, ook de jongens zaten te genieten.
Op dat soort momenten vraag je je als moeder af: wat vind ik nou leuker om naar te kijken? De mannen op het podium of de gezichten van mijn eigen kinderen?

Hoe

zeggen ze dat ook alweer, in Amerikaanse films, als je elkaar het ja-woord geeft?

In sickness and in health…

Eerder dit jaar heb ik al mijn energie gegeven aan Maarten en de jongens, vanwege Maartens langdurige ziekenhuisopname. Dit heeft een behoorlijke impact op me gehad. Misschien nog wel steeds. “Hoe” verder lezen