Over een schoorsteen, een muur, een grot en een herberg

Leuke functie… verhalenverteller!

Ja, wat hebben die vier dingen nou met elkaar te maken? Dat dit zo: eerder dit jaar benaderde de Sallandse Wandelvierdaagse mij. Vanwege inmiddels welbekende redenen, corona en zo, ging dit wandelevenement in de herfstvakantie niet door. De organisatie wilde echter niet bij de pakken neerzitten. Samen met de uitgever van de mooiste wandelgidsen van Nederland, Gegarandeerd Onregelmatig, werd een alternatief bedacht. “Over een schoorsteen, een muur, een grot en een herberg” verder lezen

Groene herinnering

Kruidje-roer-mij-niet
Kruidje-roer-mij-niet

Een jaar of 6 moet ik geweest zijn. Misschien 7. In ieder geval in de periode dat mijn oma nog leefde. Elke zaterdag gingen we bij haar op bezoek in het bejaardenhuis. Zo heette dat toen nog. Op weg naar dit Carel van den Oeverhuis (dat weet ik dus gewoon nog!) in Den Haag stopten we altijd bij een bloemenwinkel. Dat moet aan de Erasmusweg zijn geweest, ik heb het even opgezocht. In mijn herinnering waren er weilanden achter. Hoe dan ook, achter de winkel liep je zo een kas vol planten in. Als het met de bloemen wat langer duurde, ging ik daar meestal kijken. “Groene herinnering” verder lezen

Museum

Waar jullie ook heel gelukkig van worden, zijn natuurlijk mijn OV studentenkaarten die ik zorgvuldig in een oude doos bewaard heb al die tijd.

(foto helaas verdwenen)

Ik had er indertijd nog fel tegen geprotesteerd (eigenlijk meer tegen Deetman trouwens), maar wat heb ik er een plezier van gehad!

Museum

Ja, ze was even weg. Bezig met het museum opschonen.

Ik denk dat jullie allemaal heel blij zullen zijn met mijn vondst uit 1991:

(foto helaas verdwenen…)

Een ijslepeltje waarmee Karin in dat jaar een Italiaans ijsje at tijdens haar reis naar Florence. Ook de bonnetjes had ik nog bewaard.

En ik geef meteen grif toe: ja, ik ben heel erg wat bewaren betreft. (Nu gaat ie de kliko in overigens.)