Douche

Het blijft bizar om te ervaren hoe mijn hersenen werken. Vooral hoe ze blijkbaar in onbewuste toestand maar door blijven gaan met dingen die me bezighouden. De afgelopen dagen was ik ziek. Sterker nog, ik ben het nog altijd. Griep. De laatste weken hebben meerdere mensen in mijn omgeving het gehad en ergens moet er dit hardnekkige virusje zijn overgesprongen. Al kan die ook via Maarten binnen zijn gekomen, ook hij was ziek, al liep hij net een dag op me voor. Afgelopen maandag lagen we in ieder geval beiden plat en was onze Fikkie zwaar de Sjaak, want veel verder dan de brug is hij die dag niet gekomen… (het scheelt dat hij genoeg leesvoer heeft momenteel) “Douche” verder lezen

Bieb

Ik heb mijn wagen volgeladen… Op weg naar Biblion

Vandaag mag ik een flinke stapel dozen vol Langs de lijn naar Biblion in Zoetermeer brengen. Van daaruit gaan mijn boeken naar allerlei bibliotheken in het land. Zo bijzonder! Ook omdat ik mijn leven lang al ‘iets’ met bibliotheken heb. In 2009 schreef ik er een column over voor De Stentor…

Als klein meisje al vond ik alles wat met schrijven en verhalen te maken had erg leuk. Veel vroege herinneringen hebben daarmee te maken. Zo weet ik nog goed dat ik bij mijn vader op schoot zit en hij mijn allereerste verhaaltje uittypt op de typemachine. “Bieb” verder lezen

Slaap, waanbeelden en eerste reacties op Langs de lijn

Een volle en een lege Latte

Vannacht kon ik niet slapen. Dat zou te maken kunnen hebben met de twee verrukkelijke Latte Macchiato’s die ik bij Buuffies dronk aan het begin van de avond. Iets met cafeïne en wakker. (Aan de andere kant dronk ik ook twee glazen zalige rode wijn. Je zou denken dat dit elkaar op zou heffen. Maar niet in mijn lichaam, blijkbaar!) “Slaap, waanbeelden en eerste reacties op Langs de lijn” verder lezen

Écht!

Boekoverhandiging nummero zoveel…

Precies een week geleden had ik de hele dag al zenuwen. Ik zou namelijk aan Lotte van Polen mijn roman Langs de lijn overhandigen. En haar man Bram zou er ook bij aanwezig zijn. Er was al van alles aan vooraf gegaan om deze afspraak te maken en de twee waren zo lief om speciaal voor mij, en mijn boek, naar Zwolle af te reizen. Naar het PEC-stadion. Want ja, dat komt een aantal malen voor in het verhaal. Net als verschillende andere plekken in Zwolle. “Écht!” verder lezen

Iets over afvallen, horror en een cover

Langs de lijn in blaadjes en slechte kwaliteit post-its...
Langs de lijn in veel te dikke eerste versie, in blaadjes en slechte kwaliteit post-its…

Overal in huis kom ik briefjes tegen. Groot en klein. Krabbels op oude enveloppen. Wit en in allerlei kleuren. Van die laatste zwerven er veel rond. De grootste concentratie gele, roze en groene blaadjes ligt in de kamer waar ik de meeste tijd aan mijn boek heb geschreven. Dat losflodderende spul komt niet alleen doordat ik een nogal beroerde kwaliteit post-it heb gebruikt. Ze léken namelijk heel handig om al die verschillende verhaallijnen op een groot vel te ordenen en te herschikken. Ik kwam er echter al snel achter “Iets over afvallen, horror en een cover” verder lezen