Écht!

Boekoverhandiging nummero zoveel…

Precies een week geleden had ik de hele dag al zenuwen. Ik zou namelijk aan Lotte van Polen mijn roman Langs de lijn overhandigen. En haar man Bram zou er ook bij aanwezig zijn. Er was al van alles aan vooraf gegaan om deze afspraak te maken en de twee waren zo lief om speciaal voor mij, en mijn boek, naar Zwolle af te reizen. Naar het PEC-stadion. Want ja, dat komt een aantal malen voor in het verhaal. Net als verschillende andere plekken in Zwolle. “Écht!” verder lezen

Iets over afvallen, horror en een cover

Langs de lijn in blaadjes en slechte kwaliteit post-its...
Langs de lijn in veel te dikke eerste versie, in blaadjes en slechte kwaliteit post-its…

Overal in huis kom ik briefjes tegen. Groot en klein. Krabbels op oude enveloppen. Wit en in allerlei kleuren. Van die laatste zwerven er veel rond. De grootste concentratie gele, roze en groene blaadjes ligt in de kamer waar ik de meeste tijd aan mijn boek heb geschreven. Dat losflodderende spul komt niet alleen doordat ik een nogal beroerde kwaliteit post-it heb gebruikt. Ze léken namelijk heel handig om al die verschillende verhaallijnen op een groot vel te ordenen en te herschikken. Ik kwam er echter al snel achter “Iets over afvallen, horror en een cover” verder lezen

Pak

We kijken naar studio sport. Toine van Peperstraten verschijnt. Hij vertelt Tom alvast waar hij het over gaat hebben. Vol verbijstering bekijken we het pak dat hij aanheeft. Wanstaltig geruit. Of geblokt, net hoe je het bekijken wilt. “Pak” verder lezen

Pijnlijk

Vanmorgen liep ik de supermarkt in. Het eerste waar mijn oog op viel was de vrolijke mededeling: ‘Omdat Nederland in de kwartfinales zit, hebben we nu de volgende aanbieding….’

Ai.