Broeds

Wekenlang al zitten ze bewegingloos op hun plekken. Met een bijna manische uitdrukking op hun gezichten, amper etend of drinkend kwijten ze zich van hun taak. Ze zijn zo stoïcijns dat ze nauwelijks door hebben dat hun buit soms op slinkse wijze van eigenaar verandert. Dit is hun taak, hun doel en niets of niemand zal hen daarvan af brengen. “Broeds” verder lezen

Mei

Jarenlang was de meikever iets exotisch voor mij. Ik kende hem alleen maar van plaatjes uit kinderboeken waarin hij aan een touwtje rondvloog. Dat zoiets kon! Een insect aan de riem. En nooit, maar dan ook echt nooit had ik er één in het wild gezien totdat ik in het oosten des lands ging wonen. “Mei” verder lezen

Rigate

Hij was oud en fietste langzaam. Op zijn hoofd had hij zo’n verkleurd stoffig blauw petje zoals alleen mannen van die leeftijd dat dragen. En dan alleen mannen van die leeftijd die in deze omgeving wonen. Die dat soort petjes hun leven lang al dragen bij het werk op het land. “Rigate” verder lezen

Tabula Rasa

Wekenlang had ik me erop verheugd: mijn eigen weblog. Oké, Maarten zou er zo nu en dan ook eens wat op zetten, maar het werd toch echt mijn ding. Ik zou hem voor mijn verjaardag krijgen (februari) maar de techniek is bij ons niet zo snel als de wens dus werd het maart, april, bijna mei… Maar daar was ie dan toch : Een lang weekend punt en el in de lucht! “Tabula Rasa” verder lezen