Kattenbak

Nou, dat ging ineens snel. Aan het eind van de ochtend werd ik door de Stentor benaderd voor een interview over mijn boek en nog diezelfde middag moest ik naar vv Heino om op de gevoelige plaat gezet te worden. Ronald Hissink maakte er iets moois van tussen de buien door… En de dag erna, donderdag 12 september, stond het al in de krant! Die nu, vrijdag de dertiende, natuurlijk alweer in de kattenbak ligt, maar dat maakt niks uit. Vooral omdat het ook op internet staat! Lees hier het hele artikel! (met liefst twee foto’s van Ronald erbij…!)

Iets over afvallen, horror en een cover

Langs de lijn in blaadjes en slechte kwaliteit post-its...
Langs de lijn in veel te dikke eerste versie, in blaadjes en slechte kwaliteit post-its…

Overal in huis kom ik briefjes tegen. Groot en klein. Krabbels op oude enveloppen. Wit en in allerlei kleuren. Van die laatste zwerven er veel rond. De grootste concentratie gele, roze en groene blaadjes ligt in de kamer waar ik de meeste tijd aan mijn boek heb geschreven. Dat losflodderende spul komt niet alleen doordat ik een nogal beroerde kwaliteit post-it heb gebruikt. Ze léken namelijk heel handig om al die verschillende verhaallijnen op een groot vel te ordenen en te herschikken. Ik kwam er echter al snel achter “Iets over afvallen, horror en een cover” verder lezen

Groene herinnering

Kruidje-roer-mij-niet
Kruidje-roer-mij-niet

Een jaar of 6 moet ik geweest zijn. Misschien 7. In ieder geval in de periode dat mijn oma nog leefde. Elke zaterdag gingen we bij haar op bezoek in het bejaardenhuis. Zo heette dat toen nog. Op weg naar dit Carel van den Oeverhuis (dat weet ik dus gewoon nog!) in Den Haag stopten we altijd bij een bloemenwinkel. Dat moet aan de Erasmusweg zijn geweest, ik heb het even opgezocht. In mijn herinnering waren er weilanden achter. Hoe dan ook, achter de winkel liep je zo een kas vol planten in. Als het met de bloemen wat langer duurde, ging ik daar meestal kijken. “Groene herinnering” verder lezen

Obsessie

Shortbread
Derde poging shortbread bakken

De laatste tijd ben ik nogal geobsedeerd door koekjes. Niet alle soorten, maar eentje in het bijzonder: shortbread. Waarschijnlijk heeft dit alles te maken met onze vakanties in Schotland de afgelopen twee jaar. Naast varianten van haggis, cider, fudge en whisky bleken er ook diverse soorten shortbread te bestaan. Wat voor koekje dit is? Boterig, niet te zoet en in-de-mond-smeltend. Als ik afga op reviews op internet is met name dat laatste erg typerend: melt-in-your-mouth. Omdat ik het leuk vind om zelf te bakken, ben ik driftig op zoek naar het beste recept. Tenminste, het recept dat het meest in de buurt komt van de shortbread die ik het lekkerste vind. Die komt overigens van het eiland Mull en is deze om precies te zijn.
“Obsessie” verder lezen

Week verder

Vorige week zondag vertrokken we met enorm warm weer. En wat ik al vreesde: die hitte deed mijn voeten geen goed. De weken ervoor had ik met name op mijn rugzak gefocussed. Steeds meer gewicht. Zouden mijn schouders dit allemaal wel fijn gaan vinden? En hoe zat het met die knie waarop ik bij het schaatsen op Den Alerdinck keihard gevallen was? Die zou toch geen roet in het eten gaan gooien?

Nou, niets van dat alles. Mijn voeten zwollen lekker op door de warmte en de dag erna -hoge luchtvochtigheid- zat rechts een flinke blaar op mijn hak. Blarentips op internet geraadpleegd, toegepast en doorrr… dwars door de pijn heen. No pain no gain was mijn mantra.
“Week verder” verder lezen